Γεώργιος Κουλιανός , Πάλι ο αχθοφόρος χρόνος...

                                                                        Γεώργιος Κουλιανός

Πάντοτε φοβόμουν
την εντέλεια των άψογων δεικτών
προπαντός εκείνων που δείχνουν
των απογνώσεων το ρυθμικό πέρασμα
εκείνων που ξεσκεπάζουν
των μαχών το μυστικό αποτέλεσμα

πάντοτε με ξένιζε...

η συμπαιγνία των άπληστων δεικτών
στο παλιό ξύλινο ρολόι του τοίχου
(κι αυτού η παγωμένη στάση ύποπτη)
Η αγχωμένη βιάση προς το μεσονύχτι
το άσκοπο πήγαιν΄ έλα του εκκρεμούς
το εκκωφαντικό τικ τακ προς τον κωφάλαλο κόσμο
(τον απρόθυμο γι αφυπνίσεις κι αναμετρήσεις)
προσηλωμένοι σαν αγάλματα
σ΄ αυτό το επίμονο τικ τακ…

ίσως γι αυτό χάνουμε
όλους τους πολύτιμους ήχους…

Χωρίς να σε βλέπω



Χωρίς να σε βλέπω                                          Τίτος Πατρίκιος

 

Χωρίς να σε βλέπω χωρίς να σου μιλάω
χωρίς ν’ αγγίζω ούτε μια σκιά απ’ το βήμα σου
χωρίς – πόσο γυμνός ακόμα θα ‘θελες να μείνω;
Μη με πιστεύεις, σε τίποτα μη με πιστέψεις....

Κι όταν εντάσσω τις στιγμές στα σίγουρα σχήματά μου
όταν ανασκευάζω το χαμόγελό σου
όταν αποκαλώ την ομορφιά φθαρτό περίβλημα
μη με πιστεύεις – κι όμως σου λέω την αλήθεια.
Δεν την αντέχω αυτή τη μάταια ελπίδα
να επιζώ σε μια τυχαία σου σκέψη
μα κάθε βράδυ τη ζεσταίνω απ’ την αρχή.

 

" ... να πηγαίνω στο σχολειό ..."

Τα σχολεία τα χτίζουν οι δάσκαλοι που επιμένουν στον αγώνα για να γκρεμίσουν τους τοίχους της προκατάληψης , του φθόνου , του φόβου , της ηττοπάθειας , της χαύνωσης και της απογοήτευσης και οι μαθητές που αφήνουν τις βεβαιότητές τους για να στερεώσουν τα παράθυρα της σκέψης και τις θύρες της έμπνευσης , παλεύοντας να μη γίνει η ολιγοψυχία και η φθορά το πεπρωμένο τους .

Με το φως του Σεπτέμβρη ...

   

 

Μακάριοι όσοι μη έχοντας απωλέσει την ελπίδα αναγνωρίζουν ακόμη την ομορφιά του κόσμου , την αιχμαλωτίζουν και την αποδίδουν γενναιόδωρα ακέραιη και φωτεινή σε εμάς που μας βαρύνουν ελλείμματα αγάπης , ανοχής , θάρρους , επιμονής , χρόνου , υπομονής και ευαισθησίας , για να ξυπνήσει μέσα μας ό,τι δεν παραδόθηκε οριστικά στη φθορά . Καλό μήνα να ' χουμε και με το καλό να ξεκινήσει ό,τι προσμένουμε ...

 



 

Φως ελληνικό σε γυναικεία πρόσωπα

Despoena Leonis on PhotoPeach

" Μόνο γιατί τα μάτια σου με κοίταξαν ..." Από τη Μαρία Πολυδούρη στη Françoise Collandre

Françoise Collandre on PhotoPeach

Η τέχνη να ονειρεύεσαι σε όλες τις εποχές από τον Dima Dmitriev

Dima Dmitriev on PhotoPeach

Από τον Ορέστη του Βάρναλη στον Ορέστη του Γκάτσου

Ορέστης 

Ένα παιδί ένα παιδί
βρήκε στο δρόμο ένα κλειδί
και σε δυο μήνες
έφτασε απ’ έξω απ’ τις Μυκήνες.

Ποιος θα το δει ποιος θα το δει
ποιος θα γνωρίσει το παιδί;

Είχε σταθεί είχε σταθεί
το σπίτι του να θυμηθεί
κι από μια πύλη
κόκκινο του πέταξαν μαντήλι.

Ποιος θα το δει ποιος θα το δει
ποιος θα μιλήσει στο παιδί;

Μοίρα κρυφή μοίρα κρυφή
στείλε την κόρη κι αδερφή
για να του φέρει
πέτρινο στο χέρι του μαχαίρι.

Ποιος θα το δει ποιος θα το δει
ποιος θα πονέσει το παιδί;

Μα το παιδί μα το παιδί
ήταν αηδόνι σε κλαδί
και πριν βραδιάσει
πέταξε και χάθηκε στα δάση.

Και το κλειδί και το κλειδί
κανένας άλλος δε θα δει.

Ορέστης , σονέτο του Κώστα Βάρναλη (ΙΙ)

Ορέστης , Σονέτο του Κώστα Βάρναλη on PhotoPeach

Κώστας Βάρναλης , Η Μπαλάντα του κυρ Μέντιου

Η Μπαλάντα του Κυρ Μέντιου
Στίχοι: Κώστας Βάρναλης
Μουσική: Λουκάς Θάνου
 Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης


Δεν λυγάνε τα ξεράδια και πονάνε τα ρημάδια
κούτσα μια και κούτσα δυο στης ζωής το ρημαδιό  
Μεροδούλι ξενοδούλι δέρναν ούλοι οι αφέντες δούλοι
ούλοι δούλοι
αφεντικό και μ' αφήναν νηστικό 
και μ' αφήναν νηστικό

Ανωχώρι κατωχώρι ανηφόρι κατηφόρι
και με κάμα και βροχή ώσπου μου 'βγαινε η ψυχή
Είκοσι χρονώ γομάρι σήκωσα όλο το νταμάρι
κι έχτισα στην εμπασιά του χωριού την εκκλησιά
του χωριού την εκκλησιά
   
 Άιντε θύμα άιντε ψώνιο άιντε σύμβολο αιώνιο
αν ξυπνήσεις μονομιάς θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς
θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς

Και ζευγάρι με το βόδι άλλο μπόι κι άλλο πόδι
όργωνα στα ρέματα τ αφεντός τα στρέμματα
Και στον πόλεμο όλα για όλα κουβαλούσα πολυβόλα
να σκοτώνονται οι λαοί για τ' αφέντη το φαΐ
για τ' αφέντη το φαί
     
Άιντε θύμα άιντε ψώνιο...

Koίτα οι άλλοι έχουν κινήσει έχει η πλάση κοκκινίσει
άλλος ήλιος έχει βγει σ' άλλη θάλασσα άλλη γη

Άιντε θύμα άιντε ψώνιο...